۱۳۹۰ آبان ۱۸, چهارشنبه

زیستن در آغوش دیو



از زمانی که این ویدئو را دیده ام، حس غریبی شدیدا آزارم میدهد.
از حال و روز اکنون خودمان ناراحت شدم. به اینکه بعضی حقوق برای ما گویا تعریف نشده است.
 هنوز تنم می لرزد از ترسِ زیستن با اینچنین مردمانی و همینطور از خودم! 
شاید گم شدیم در این دیوستانی که ناخواسته خشت بر بنایش نهادیم. و یا شاید خودمان همان لولوهایی شدیم، که هر روز کودکان را، با نام آنها می ترساندیم.
می ترسم که این فقط یک مستند مربوط به 10 سال پیش  نیست بلکه سریالی است دنباله دار. ادامه در انتهای هر مستند گویاست.

۲ نظر: