۱۳۸۸ آذر ۱۷, سه‌شنبه

روزهای تلغ



می خواستم از جفایی که بر دانشجو در روز دانشجو وارد آمد بنویسم، ولی امروز باز هم شنیدم که شبیخون زدن به دانشگاه!
می خواستم خاطره تلخ 16 آذربنویسم اما...
خیلی نگران و ناراحتم
دل آدم میگیره از حکومت تاریکی بر روشنایی....
ای کاش میشد مثل حافظ فکر کرد
بر سر آنم که گر ز دست برآید                         دست به کاری زنم که غصه سر آید
خلوت دل نیست جای صحبت اضداد                 دیو چو بیرون رود فرشته درآید
صحبت حکام ظلمت شب یلداست                     نور ز خورشید جوی بو که برآید
بر در ارباب بی‌مروت دنیا                            چند نشینی که خواجه کی به درآید
ترک گدایی مکن که گنج بیابی                         از نظر ره روی که در گذر آید
صالح و طالح متاع خویش نمودند                    تا که قبول افتد و که در نظر آید
بلبل عاشق تو عمر خواه که آخر                     باغ شود سبز و شاخ گل به بر آید
غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست            هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

۲ نظر:

  1. :)
    دیو چو بیرون رود فرشته درآید!

    پاسخحذف
  2. غصه نخور داداش، به کارات برس، راه سبز را زندگی می کنیم. بووووس

    پاسخحذف